چه زیبا می شود از عمق چشمانت

تماشا کردن پروازی عروجانه را

ودر هر نگاهت دیدن اوجی صبورانه

و من بعد از حضورت در کدامین آبها ، آیینه ها

تصویر یک برخاستن را ، پر کشیدن را ،

                                              ببینم ، بنگرم

و من بر سبزی رنگ بهار قولی مکرر داده ام

تا تو را هر گز زیاد خود نپوشانم به رود . . .

نوشته شده به قلم نگین در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 ساعت 15:37 | لینک ثابت |

بدان که قلب من شبیه کوچه بود غرق در سکوتهای سرد مثل یک خزان بی غروب ، پر زغصه ها و درد

در دل آن شادی شکفتی نبود از تمام لحظه ها امید ، چون پرنده پر کشیده بود

تو که آمدی ، این سکوت سرد را شکستی .

یک طلوع تازه ، یک بهار ، در تمام لحظه ها نشست

بر دلم چه عاشقانه ماند خاطرات با تو بودنم

رنگها به کوچه هدیه داد آن صدای عاشقانه ات تا تو آمدی درختها غرق در شکوفه ها شدند  لحظه ها همه پر از امید ، پر زنور و پر صدا شدند

هر روز نگاه های منتظرم را در چشمان پاک آیینه می بینم که چگونه در انتظار آمدن تو ، چشمان من سو میگیرد و بلوغ انتظار را لحظه لحظه باور میدارد

ای بهترینم !

با من بمان ای خوب من تا در کوچه های بی رهگذر ، پا به پای تو ریزش برگهای پاییزی از درختان سرد و خاموش را نظاره گر باشم ...

نوشته شده به قلم نگین در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ساعت 15:54 | لینک ثابت |

غرور من که به ملک سخن خدایی کرد

دریغ در طلب آشنایی با تو ،

وفا و عشق تو را چون گدا ،

گدایی کرد

آری من آن ستاره ام که فراموش گشته ام

و بی طلوع گرم تو در زندگانیم ،

خاموش گشته ام

نوشته شده به قلم نگین در سه شنبه هشتم خرداد 1386 ساعت 17:0 | لینک ثابت |