در آن هنگام که میگردد نفس در سینه ام خاموش ،

نمی خواهم کسی از مرگ من باخبر گردد

نمی خواهم که مادر سختی و جان کندنم بیند

نمی خواهم پدر چشم بازم بیند

ولی مادر :

اگر روزی رفیقی مهربان آمد زتو پرسید : فلانی کو ؟

بگو در سنگر ناکامی و حسرت کشی جان داد ولیکن تا دم آخر همی می گفت : رفیقانم ، عزیزانم

خداحافظ  ...

خداحافظ  ...

خداحافظ  ...

                                    

نوشته شده به قلم نگین در جمعه شانزدهم شهریور 1386 ساعت 21:25 | لینک ثابت |